अभिव्यक्ती

नांदेडच्या स्वामी रामानंद तीर्थ मराठवाडा विद्यीपठातील अधीक्षक शेख सिकंदर अली हिम्मत अली हे तीस वर्षांच्या प्रदीर्घ सेवेनंतर ३१ ऑगस्ट २०२६ रोजी नियत वयोमानानुसार सेवानिवृत्त झाले. त्यांच्या सेवानिवृत्तीनिमित्त त्यांचे जवळचे मित्र प्रा. डॉ. राजेंद्र गोणारकर यांनी व्यक्त केलेल्या या भावना... प्रा. डॉ. राजेंद्र गोणारकर माझा अत्यंत जवळचा मित्र शेख सिकंदर अली हिम्मत अली नांदेड येथील स्वामी रामानंद तीर्थ मराठवाडा विद्यापीठातील जवळपास तीस वर्षांची प्रदीर्घ सेवा पूर्ण करून अधीक्षक या पदावरून ३१ ऑगस्ट रोजी सेवानिवृत्त झाले आहेत. खरं सांगायचं तर सिकंदरच्या या सेवानिवृत्तीकडे मला केवळ एका सहकाऱ्याची सेवानिवृत्ती म्हणून पाहता येत नाही. कारण आमचं नातं विद्यापीठाच्या नोकरीपासून सुरू झालेलं नाही. त्याच्या खूप आधीपासून म्हणजे आमच्या कॉलेजच्या दिवसांपासून आम्ही एकमेकांच्या आयुष्याचे साक्षीदार आहोत....

एकाच माणसाला हे तीन चेहरे सांभाळताना मोठी कसरत करावी लागते. हे मुखवटे म्हणजे ढोंगीपणा नसून तो एक ‘अदृश्य अभिनय’ आहे, जो केवळ प्रेमापोटी केला जातो. नात्यातलं घर हे विटा-मातीपेक्षा शब्दांच्या संयमावर आणि शांततेवर उभं असतं. शेवटी, नाती शब्दांनी नाही, तर अनेकदा न बोललेल्या मौनानेच अधिक काळ टिकतात आणि बहरतात. या तीन अवस्थांतूनच नात्यांचं नाजूक विणकाम अखंड आणि अभेद्य राहते... -राहुल हरिभाऊ इंगळे-पाटील, रा.करकट्टा ता.जि.लातूर. नात्यांची वीण टिकवण्यासाठी कधी डोळस अंधत्व, कधी सहनशील बहिरेपणा आणि कधी संयमी मौन स्वीकारावं लागतं. समोरच्याच्या उणिवांकडे दुर्लक्ष, कटू शब्दांना माफ करणं आणि योग्य वेळी शांत राहणं हीच नाती जपण्याची खरी कला आहे. प्रेमासाठी केलेला हा अदृश्य अभिनयच नात्यांना दीर्घायुष्य देतो. नजरेवरती पडदा टाकू, उणिवांचा हा नजारा,चूक तुझी ही भासे मजला, देखणा तुझा नखरा।डोळस सोडून अंधा...